اینان کم از دو لاله ی احمر که نیستند

اینان کم از دو لاله ی احمر که نیستند
از یاوران خوب تو کم تر که نیستند
هر چند نور چشم من اما عزیز تر….
از حنجر بریده ی اصغر که نیستند
هر چند سرو قامت آن ها قیامت است
هرگز به دلربایی اکبر که نیستند
گیرم شهید گشته ، فدای تو می شوند
در کربلا سیاهی لشگر که نیستند
با آن چه مادر از سفر شام گفته بود
در پیچ و تاب و حادثه ، بهتر که نسیتند

شاعر: احرامیان پور
نوع شعر: غزل

پاسخ دهید