حضرت عشق سرِ دار سلامی دارم

حضرت عشق سرِ دار سلامی دارم
از لبِ زخمِ ترک خورده پیامی دارم
خیلِ بیعت شکنان نوکرِ بی اجر شدند
همه با وعده ی یک کیسه ی جو زجر شدند
چند سالی است در این شهر وفا مُرده نیا
زخم این نیزه پرستان به تنم خورده نیا
از علی دیر زمانی است دلی پُر دارند
این چه شهری است همه حسرتِ چادر دارند
پیشۀ تازۀ این طایفه آهنگری است
قول دادند که سوغاتیشان روسری است
باغِ سبزی که نوشتند فقط نی زار است
سرِ من راهیِ شام و بدنم بر دار است
تا به خارج شدن از دینِ تو فتوا دادند
سنگ دل ها همه بر کُشتنِ تو پا دادند

شاعر: علیرضا شریف
نوع شعر: غزل
دسته‌ها: اشعار. موضوعات: حضرت مسلم علیه السلام و شهادت.

پاسخ دهید