رمز عاشقی …

سعد بن عبدالله قمی به همراه احمد بن اسحاق به دیدار امام حسن عسکری (ع) در سامرا می روند و در این ملاقات ، حضرت مهدی (عج) را که در آن زمان کودکی خردسال بود زیارت می کنند و سوالاتی از آن حضرت می پرسند. یکی از این سوالات در باره ی تاویل آیه شریفه کهیعص (سوره مریم،آیه۱ ) است :

سأل سعد بن عبدالله القائم علیه السلام عن تأویل ” کهیعص ” ، قال علیه السلام :

هذه الحروف من أنباء الغیب أطلع الله علیها عبده زکریا ، ثم قصها على محمد صلى الله علیه وآله ، وذلک أن زکریا سأل ربه أن یعلمه أسماء الخمسه ، فأهبط علیه جبرئیل علیه السلام فعلمه إیاها.

فکان زکریا علیه السلام إذا ذکر محمدا صلى الله علیه وآله وعلیا وفاطمه والحسن علیهم السلام سری عنه همه و انجلى کربه ، واذا ذکر اسم الحسین علیه السلام خنقته العبره ووقعت علیه البهره ، فقال علیه السلام ذات یوم : إلهی مابالی إذا ذکرت أربعه منهم تسلیت بأسمائهم من همومی وإذا ذکرت الحسین تدمع عینی وتثور زفرتی ؟

فأنبأه الله تبارک وتعالى عن قصته فقال : ” کهیعص “  فالکاف اسم کربلا ، والهاء هلاک العتره ، والیاء یزید وهو ظالم الحسین علیه السلام ، والعین  عطشه ، والصاد صبره ، فلما سمع ذلک زکریا علیه السلام لم یفارق مسجده ثلاثه أیام ومنع  فیهن الناس من الدخول علیه ، وأقبل على البکاء والنحیب وکان یرثیه : إلهی أتفجع  خیر جمیع خلقک بولده ؟ إلهی أتنزل بلوى هذه الرزیه بفنائه ؟ إلهی أتلبس علیا وفاطمه ثیاب هذه المصیبه ؟ إلهی أتحل کربه هذه المصیبه بساحتهما ؟
ثم کان یقول : إلهی ارزقنی ولدا تقر به عینی على الکبر فإذا رزقتینه فافتنی  بحبه ، ثم افجعنی به کما تفجع محمدا حبیبک بولده . فرزقه الله یحیى وفجعه به ، وکان حمل یحیى علیه السلام سته أشهر ، وحمل الحسین علیه السلام کذلک ، الخبر

حضرت زکریا از پروردگارش درخواست کرد که «اسماء خمسه طیبه‏» را به وی بیاموزد. خداوند متعال، جبرئیل امین را بر او فرو فرستاد و آن اسماء را به او تعلیم داد. حضرت زکریا هنگامی که نام‏های محمد (ص)، علی (ع)، فاطمه (س) و حسن (ع) را یاد می‏کرد، اندوه و ناراحتی‌اش بر طرف می‏شد و گرفتاریش از بین می‏رفت. امام هنگامی که از حسین (ع) یاد می‏کرد، بغض گلویش را می‏فشرد و مبهوت می‏شد. به همین دلیل روزی از خداوند سبب این اندوه و ناراحتی را جویا شد و گفت: بارالها! چرا وقتی آن چهار نفر را یاد می‏کنم، آرامش می‏یابم و اندوهم بر طرف می‏شود، اما وقتی حسین را یاد می‏کنم، اشکم جاری و ناله ‏ام بلند می‏شود؟ خدای تعالی او را از داستان شهادت امام حسین (ع) آگاه کرد و فرمود:

کهیعص :

پس “کاف” نام کربلاست