کودکانی عاشق و دلداده پروردم حسین

کودکانی عاشق و دلداده پروردم حسین
تا جوان گشتند قربان توآوردم حسین
شیرشان دادم که شیر کربلای تو شوند
هر دو را نذر علی اکبرت کردم حسین
گر چه ناقابل ترین هدیه دو طفل زینب اند
اذن تو درمان بود بر قلب پر دردم حسین
داغ تو در پیش مظلومی تو هیچ است هیچ
من پریشان تو بین قوم نا مردم حسین
کودکانم جای خود، گر رخصتی بر من دهی
سینه و سر را سپر دور تو می گردم حسین
غیرت این دو ز جنس غیرت سقای توست
هر دو را رزمنده راه تو پروردم حسین
در وجود این دو صبر و طاقت این درد نیست
بنگرند از کینه نیلی چهره ی زردم حسین

شاعر: جواد حیدری
نوع شعر: غزل

پاسخ دهید